Panie, zbadałeś mnie i znasz.
(2) Ty wiesz, kiedy siedzę i kiedy wstaję,
Rozumiesz myśl moją z daleka.
(3) Ty wyznaczasz mi drogę i spoczynek,
Wiesz dobrze o wszystkich ścieżkach moich.
(4) Jeszcze bowiem nie ma słowa na języku moim,
A Ty, Panie, już znasz je całe.
(5) Ogarniasz mnie z tyłu i z przodu
I kładziesz na mnie rękę swoją.
(6) Zbyt cudowna jest dla mnie ta wiedza,
Zbyt wzniosła, bym ją pojął.
(7) Dokąd ujdę przed duchem twoim?
I dokąd przed obliczem twoim ucieknę?
(8) Jeśli wstąpię do nieba,
Ty tam jesteś,
A jeśli przygotuję sobie posłanie w krainie umarłych,
I tam jesteś.
(9) Gdybym wziął skrzydła rannej zorzy
I chciał spocząć na krańcu morza,
(10) Nawet tam prowadziłaby mnie ręka twoja,
Dosięgłaby mnie prawica twoja.
(11) A gdybym rzekł: Niech ciemność mnie ukryje
I nocą stanie się światło wokoło mnie,
(12) To i ciemność nic nie ukryje przed tobą,
A noc jest jasna jak dzień,
Ciemność jest dla ciebie jak światło.
(13) Bo Ty stworzyłeś nerki moje,
Ukształtowałeś mnie w łonie matki mojej.
(14) Wysławiam cię za to, że cudownie mnie stworzyłeś.
Cudowne są dzieła twoje
I duszę moją znasz dokładnie.
(15) Żadna kość moja nie była ukryta przed tobą,
Choć powstawałem w ukryciu,
Utkany w głębiach ziemi.
(16) Oczy twoje widziały czyny moje,
W księdze twej zapisane były wszystkie dni przyszłe,
Gdy jeszcze żadnego z nich nie było.
(17) Jak niezgłębione są dla mnie myśli twe, Boże,
Jak wielka jest ich liczba!
(18) Gdybym je chciał zliczyć,
Byłoby ich więcej niż piasku;
Gdybym skończył,
Jeszcze byłbym z tobą.
(19) O, gdybyś zechciał, o Boże, zabić bezbożnika!
Niech odstąpią ode mnie mężowie krwi chciwi!
(20) Mówią o tobie zdradliwie,
Nadużywają imienia twego.
(21) Czy tych, którzy cię nienawidzą, Panie,
Nie mam w nienawiści
I nie brzydzę się tymi,
Którzy powstają przeciwko tobie?
(22) Nienawidzę ich całą duszą,
Stali się wrogami moimi.
(23) Badaj mnie, Boże, i poznaj serce moje,
Doświadcz mnie i poznaj myśli moje!
(24) I zobacz, czy nie kroczę drogą zagłady,
A prowadź mnie drogą odwieczną!
/Ks. Psalmów 139:1-24, Biblia Warszawska/
Bóg wie o nas wszystko. Zaplanował nasze narodzenie, ukształtował nas i zapisał w swej księdze.
Każde życie jest dla niego ważne - każde zostało zaplanowane przez Niego. Nad każdym człowiekiem Pan chce się pochylić, bo każdego z nas stworzył.
Nie odrzucaj Jego miłości, pozwól Mu się prowadzić i chronić. Doceń swoją wartość i zauważ, jak cenne jest Twoje życie. Nie pozwól sobie wmówić, że jesteś na ziemi przypadkiem i to, co robisz nie ma sensu.Wszystko co robimy ma sens, jeśli robimy to wspólnie z naszym Stwórcą, pod Jego opiekuńczymi skrzydłami.
Wybierz życie i odrzuć grzech, który prowadzi do śmierci!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uprzejmie proszę, aby komentarze były kulturalne i nie raniące niczyich uczuć, gdyż tylko takie będą publikowane na blogu.